[ اَ یَ ] (اِخ) دهیست بشام. (منتهی الارب). و آن لغتی است در اریحا. هذلی گوید: فلیتُ عنه سیوفَ اَرْیَحَ اذ باءَ بفکی و لم اَکَد اَجِدُ.(معجم البلدان). و رجوع به اریحا شود.