[ اِ ] (اِخ) اریترا. یکی از شهرهای ینیائی (یونان قدیم)، که در خشکی بناشده بود. اهالی خیوس و اِریتر بیک زبان تکلم می کردند. (ایران باستان ص ۲۸۷ از هردوت). و رجوع به ایران باستان ص ۸۳۹، ۸۴۱ و ۸۴۳ و ۱۸۰۶ شود. و در شهر مزبور معبدی بزرگ برای هرکولس بناکرده بودند. (لغت نامهٔ تمدن قدیم).