معنی و تعریف
[ اُ ] (اِخ) اُری پیدِس. یکی از
شعرای بزرگ یونان، مولد وی سالامین (۴۸۰
ق. م.) است. او راست: داستانهای ایفی ژنیا در
اُلیس و ایفی ژنیا در تورید و الکتر و عموم آنها
غم انگیز است. اری پید زمانی نزد آتاگزاگراس
بتحصیل فلسفه پرداخت، لکن از بیم آنکه
مانند استاد خود تبعید گردد از اظهار عقاید
فلسفی خویش خودداری میکرد و معتقدات
خود را در لباس نمایشهای غم انگیز ظاهر
می ساخت، ولی باز هم شعرای هزال یونان به
انتقاد آثار وی پرداختند و عقاید او را به
بی دینی نسبت کردند پس ناچار از وطن
دوری گرفت و بمقدونیه رفت و در آنجا
بنابروایتی در ۷۲ سالگی سگی چند او را از
هم دریدند و بروایتی دیگر چند تن از زنان او
را به انتقام سخنان تلخی که در آثار خود
نسبت بجنس آنان روا داشته بود هلاک
ساختند. (از لغت نامهٔ تمدن قدیم).