معنی و تعریف
[ اَ یُ بَ زَ ] (اِخ) پسر ارته وازد
اوّل. در زمان فرهاد چهارم میان او و پادشاه
آذربایجان نفاری تولید شد که بر اثر آن در
بین ۲۰ ق. م. و ۲ م. آذربایجان از روم
پادشاهی خواست و روم نیز اریُ برزن مزبور
را فرستاد. (ایران باستان ص ۲۶۲۴ بنقل از
گوت شمید، تاریخ ایران ص ۱۱۶).