[ اَ یُ بَ زَ ] (اِخ) والی فریگیه (افروغیه) و لیدیه و یونیه بزمان اردشیر دوم هخامنشی که عاصی شد. (ایران باستان ص ۱۱۳۸ و ۱۱۴۲ و ۱۱۴۳ و ۱۱۴۸ و ۱۱۵۱).