معنی و تعریف
[ اَ ] (اِخ) نامی است که استرابون
مورخ بناحیت قدیم آسیا موسوم به «اری -
اریا» داده است. یونانیان عموماً «اریان» را
بممالکی که در تحت حکومت و سلطهٔ
ایرانیان بوده است، اطلاق کرده اند. طبق قول
سترابون «اریان» شامل پارس، ماد، باختر و
سغد بوده است. رجوع به آری و اریا و اریائی
و ایران شود.