معنی و تعریف
[ اَ ] (اِخ) آریا. عنوانی است که اجداد
مشترک ملل هند و ایرانی خود را بدان معرفی
میکردند و آن را لغةً به معنی شریف، اصیل و
مولی دانسته اند و نام ایران نیز از این ریشه
مشتق است. سترابون مخصوصاً نام «اری» را
بحاصلخیزترین بخش «اریان» اطلاق کرده
است. رجوع به آری یا آریا و اریائیان و اریان
و ایران شود.