معنی و تعریف
[ اُ رُ ] (اِخ) دختر اَگِنور پادشاه صیدا
در اساطیر یونانی. زاوش (زئوس) رب النوع
بزرگ یونان به هیأت ورزگاو درآمده، اروپا
را ربوده از دریا گذشت و بجریزهٔ اقریطش
(کرت) آورد و در آنجا از او پسری آمد و او را
مینس نامید و او نخستین پادشاه آن جزیره
گردید. (فرهنگ ایران باستان تألیف پورداود
ج ۱ ص ۱۴۴).