[ اَ / اِ رَ دَ ] (معرب، اِ) معرب رنده. یَرندج. چرم سیاه. (منتهی الارب). پوست سیاه. (مهذب الاسماء): و مما اخذوه [ای العرب ] من الفارسیة الارندج، الجلود التی تدبغ بالعفص. (ابن درید در جمهره از سیوطی در المزهر). الارندج و الیرندج؛ اصله بالفارسیة رَنْدَه و هو جلد اسود، و انشد الاعشی : علیه دَیابُوذٌ تَسَرْبَلَ تحته ارندَج اسکاف یُخالط عِظلِما. و انشد العجّاج: کأنّه مُسَرْوَلٌ ارندَجا.(المعرب جوالیقی).