معنی و تعریف
[ گَ ] (اِ) ظرف و انای شیر و ماست و
دوغ را گویند. (برهان قاطع) (آنندراج)
(فرهنگ نظام) (جهانگیری). جای ماست و
شیر. کویش. کویشه. گویشه. گویسه. گاویس.
گاودوش. تغار. کیفر. (برهان قاطع).
|| شیرزنه و چوبی که بدان دوغ را جهت
برآوردن مسکه میزنند. (ناظم الاطباء). چوبی
که بدان دوغ را زنند تا از حرکت بسیار، کرهٔ
آن جدا شود.