[ اَ رَک ک ] (ع ص) مرد ناکس و سست رای. || آنکه بر اهل خود غیرت ندارد. (منتهی الأرب). بی حمیّت. || آنکه اهل او مهابت وی نکنند. (منتهی الأرب). رُکاک.