معنی و تعریف
[ اَ قَ ] (اِخ) ابن ابی الارقم عبدمناف بن
اسدبن عبداللََّه عمربن مخزوم. صحابی
رفیع الشأن. فقط شش تن از صحابه بر او در
اسلام آوردن سبقت گرفته بودند. سرای او به
مکه «دارالأسلام» خوانده میشد و رسول
صلی اللََّه علیه و آله و سلم در آنجا مردم را به
اسلام دعوت میفرمود و عمربن الخطاب هم
بدانجا اسلام آورد و ارقم در همهٔ مشاهد با
رسول اکرم (ص) حاضر بود و به مدینه
درگذشت. (اعلام زرکلی). وی در سنهٔ هفتم و
بقولی پس از ده سال، اسلام آورد.
(امتاع الاسماع مقریزی ج ۱ ص ۱).