[ اِ ] (ع مص) بشتاب و پویه رفتن شتر. (منتهی الأرب). پویه دویدن شتر. پوییدن اشتر. (تاج المصادر بیهقی). پوئیدن شتر. (زوزنی). نوعی دویدن. || ارقال مفازة؛ طی کردن بیابان. (منتهی الأرب).