[ اَ فَ ] (ع ن تف) نعت تفضیلی از رِفق. برفق تر. نرمتر. بامداراتر. || (ص) بعیر ارفق؛ شتر آرنج برتافته. (منتهی الأرب). آن اشتر که وارن وی از پهلو دور بود. (تاج المصادر بیهقی). اشتر که زونگک (آرنج) وی از پهلو دور بود. (مهذب الأسماء). مؤنث: رَفْقاء.