[ اِ ] (ع مص) اقامت گزیدن در جائی. لازم گرفتن جائی را. (منتهی الأرب): ارفش بالبلد. || در اکل و نکاح افتادن. (منتهی الأرب). در اهیفین (رفش و قفش) افتادن.