معنی و تعریف
[ اُ ] (معرب، اِ) نام آلتی از آلات
موسیقی یونانی و رومی مرکب از سه انبان
بزرگ از پوست گاومیش کرده منضم به
یکدیگر و بر سر انبان میانین انبان بزرگ
دیگری وصل کرده و بر انبان سومی لوله های
برنجین تعبیه شده و بر لوله ها سوراخها نهاده
به نسبت های معلومه که از آنها آوازهای
شادی یا اندوهناک چنانکه خواهند برآرند.
(مفاتیح العلوم). نای انبان. رجوع به ارغنون
شود.