[ اِ ] (ع مص) ببانگ و فریاد آوردن. (منتهی الأرب). ببانگ آوردن اشتر. (تاج المصادر بیهقی). ببانگ آوردن شتر. (زوزنی). || ناقه دادن کسی را. (منتهی الأرب). شتر ماده بکسی دادن. دادن اشتر. (تاج المصادر بیهقی). || کفک برآوردن شیر و سربستن آن. (منتهی الأرب). کفک کردن شیر خوردنی. || ارغاء بائل؛ بسیار رغوه و کف برآوردن گمیزِ گمیزنده.