[ اَ ] (اِ) جوی آب. رودخانه. (برهان) (آنندراج). ارغا. (جهانگیری) (برهان): فرازش پر از خون چو کوه طبرخون نشیبش ز اشکم چو ارغاب و آغر.عمعق. ز هر دو دیده دو ارغاب خون شده ست روان. سوزنی. آنکه از عشوه های او ارغاب میدهد تشنه را فریب سراب. سیف (از فرهنگ رشیدی).