معنی و تعریف
[ اَ مِ ] (اِخ) ارتمیس. یکی از
پادشاهان یونان که صورت وی بر طین
مختوم و خاتم الملک و خواتیم الملک نقش
شده بود. رجوع ببرهان قاطع ذیل گل مختوم
شود. || ارتمیز. نام ملکهٔ هالیکارناس
است که در حملهٔ خشیارشا بیونان بر ضد
یونانیان شرکت و در سالامین حرب کرد
(۴۸۰ ق. م.). || ارتمیز دوم، ملکهٔ
هالیکارناس در کاری. وی برای شوهر خود
آرامگاه مُزُل را بنا کرد و آن یکی از عجایب
سبعهٔ عالم است. (۳۵۳ ق. م.). و نام مُزُلِه که
در زبانهای اروپائی بمقابر عالیه اطلاق
میگردد از اسم همین آرامگاه اتخاذ شده
است. و رجوع به ارطامیس شود.