معنی و تعریف
[ اَ ضُ تِ کَ ] (اِخ)
سرزمینی است در خارج باب الجابیهٔ دمشق.
منسوب به عاتکة بنت یزیدبن معاویةبن
ابی سفیان بن حرب، مکناة به ام البنین و او
زوجهٔ عبدالملک بود و عاتکه را در این زمین
قصری بود و عبدالملک بن مروان بدانجا
درگذشت. (معجم البلدان).