[ اَ شَ ] (اِخ) بزرگ، بقول سبه اوس اسقف ارمنی. در سال یازدهم سلطنت آن تیوخوس پارتیان شوریدند و ارشک پسر پادشاه تتالیان که در پَهل شاهسدان در صفحهٔ کوشان میزیست، حکومت را بدست گرفت و همهٔ مردمان مشرق و نیز شمال مطیع او گشتند. رجوع به ایران باستان ص ۲۵۲۹ و ۲۵۹۶ و ۲۵۹۷ و ۲۶۰۱ و ارشک مؤسس خاندان اشکانیان و اشک اول شود.