[ اَ ] (اِخ) ارشک. اشک. و آن نام مؤسس سلسلهٔ اشکانی است که به اشک اول مشهور است. وی یکی از بزرگان پارت بود در ۲۵۶ ق. م. بر آنتیوکوس دوم یا سیم، سلطان سلوکی طغیان کرد و پس از دو سال جنگ، پارت را آزاد کرد و در ۲۵۳ ق. م. درگذشت. پس از او هر یک از پادشاهان اشکانی را بنام او اشک (ارشک- ارشاک) خواندند. رجوع به اشک و رجوع به ایران در زمان ساسانیان تألیف کریستن سن ترجمهٔ رشید یاسمی ص ۱۰۷ و یشتها تألیف پورداود ج ۲ ص ۳۱ و فرهنگ ایران باستان تألیف پورداود ص ۲۸۲ شود. || نام چند تن از پادشاهان ارمنستان. رجوع به ایران در زمان ساسانیان ترجمهٔ رشید یاسمی ص ۲۱۴ شود.