[ گِ شُ دَ ] (مص مرکب) ناگوار و نامطبوع گردیدن : کنون گران شدم و سرد و نانورد شدم از آن سبب که به خیری همی بپوشم ورد. کسائی. از بس که سر به خانهٔ هر کس فروکند سرد و گران و بی مزه شد میهمان برف. کمال الدین اسماعیل.
|| سنگین شدن سر پس از نشئه شراب. خمارآلودگی : چو شد نوش خورده شتاب آمدش گران شد سرش رای خواب آمدش. فردوسی.
|| کنایه است از نزدیک شدن وضع حمل : بر آن نیز بگذشت یکچند روز گران شد فرنگیس گیتی فروز.فردوسی.