[ گُ ذَ ] (ص نسبی) عابر. ابن سبیل. رونده : آورده اند که در آبگیری از راه دور و از گذریان و تعرض ایشان مصون، سه ماهی بودند. (کلیله و دمنه).
|| نغل؛ کنده ای بود فراخ از بهر چارپایان و گذریان در آنجا مأوی ََ گیرند و به تازی کهف خوانند. (حاشیهٔ فرهنگ اسدی نخجوانی).