[ اَ ] (اِخ) اَرخلائوس ملیطی. فیلسوف یونانی از نحلهٔ ایونی و تلمیذ انکساغورس و استاد سقراط. وی در حدود سنهٔ ۴۴۰ ق. م. در اثینه شهرت یافت و چون بتحقیق و مطالعه طبیعت می پرداخت او را «عالم طبیعی» خواندند. او «هوا» را اساس موجودات میدانست. نظر وی در اخلاق این بود که درست و نادرست جز از لحاظ قانون، وجود ندارد: و کان [ سقراط ] قد اقتبس الحکمة من فیثاغورس و ارسالاووس. (ملل و نحل شهرستانی چ ۱۲۸۸ هـ . ق. ص ۱۷۳). و رجوع به ارخلاوس شود.