[ دَ ] (پسوند) ـاندن. چنانکه آنیدن (ـانیدن)، پس از مفرد امر حاضر درآید و مصدر را متعدی سازد: ایستاندن. پوشاندن. جهاندن. خنداندن. خوراندن. خیزاندن. دواندن. کشاندن. گیراندن.