[ اِ رِزْ ] (اِخ) (در اوستا: ارزراسپه ، به معنی دارندهٔ اسب راست رو) نام دو تن از پارسایان است که در فروردین یشت، بندهای ۱۲۱-۱۲۲ به آنان درود فرستاده شده است. (فرهنگ ایران باستان تألیف پورداود ج ۱ ص ۲۲۸ ح).