[ اِ بِ ] (اِخ) (کلمه ای است آلمانی به معنی کوه معدن) ارتس گبیرگه. اسم سلسلهٔ جبالی است واقع بین بوهمیا و ساکسنیا که در شمال اندکی بدشت های ژرمانی تمایل یابد و بزرگترین قلهٔ آن در حدود ۴۰۰۰ قدم از سطح دریا ارتفاع دارد و سنگهای صوّانه دارد که اندکی رملی است و دارای معادن طلا و نقره و قلع و سرب و آهن و ارزیز و زیبق و زرنیخ و ذغال سنگ و خاک کوزه گری و چینی است، از هزار سال پیش این معادن استخراج میشده است. (ضمیمهٔ معجم البلدان). و رجوع به ارزگبیرگه شود.