[ اِ ] (ع مص) ناکس و فرومایه گردانیدن کسی را. (منتهی الأرب). فرومایه کردن. (تاج المصادر بیهقی). || صاحب ناکسان و فرومایگان گشتن. || رذل گردیدن اصحاب کسی. (منتهی الأرب).