[ اَ / اُ ] (اِ) مخفف اردی بهشت باشد. (جهانگیری). و آن نام ماه دویم است از سال شمسی. (برهان): دی و بهمن و اردی و فرودین همیشه پر از لاله بینی زمین. فردوسی (از جهانگیری).
|| روز سیم ماه فارسی. || (اِخ) فرشتهٔ مدبر کوهها. این کلمه در اوستا اَرتَه است. رجوع به ارتا و اردا و اردی بهشت شود.