[ اَ دَ / دِ یِ کُ جِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) مالیده ای است از کنجد که با رطب و دوشاب خورند. (شمس اللغات). لکد. (دهار). حلواارده : فصل تاسع قدمی نه بدکان بقال کام خود از رطب و اردهٔ کنجد بردار. بسحاق اطعمه.