[ اَ رِ رَ ] (اِخ) (از: ارد اوستائی، به معنی بالا برآمدن و منبسط شدن و افزودن و بالیدن و اردوی بقول بارتولمه بمعنی رطوبت و نمناکی است +سوره،قوی و قادر) صفت است برای ایزد اناهیته (ناهید). رجوع شود به یشتها تألیف پورداود ج ۱ صص ۱۵۸-۱۷۶ و ایران در زمان ساسانیان ترجمهٔ یاسمی ص ۱۵ و مزدیسنا و تأثیر آن در ادبیات پارسی تألیف دکتر معین ص ۳۲۹.