[ اَ مَ ] (اِخ) (بمعنی راست منش) اردومنش. پسر وَهوکَ پارسی. داریوش در کتیبهٔ بیستون ستون چهارم بند هیجدهم نام او را در ردیف اشخاصی که با او همدست بودند یاد کند. (ایران باستان ص ۵۳۴ و ۹۵۲). هرودوت او را «آسپاتی نس» و کتزیاس وی را «نوردن دابات» نامد. (ایران باستان ص ۵۳۵).