معنی و تعریف
[ ] (اِخ) مقری در نفح الطیب از
ابن حیان آرد: دشمن بر بربشتر قصبهٔ شهر
برطانیه نزدیک سرقسطه غلبه کرد (به سال
۴۵۶ هـ . ق.). و لشکر اردملیش بدانجا
فرودآمد و آنرا در حصار گرفت و یوسف بن
سلیمان بن هود در حمایت آن قصبه تقصیر
کرد و اهل آنرا بخود واگذاشت و دشمن چهل
روز آنجا ببود و چون بجهت کمی قوت بین
اهالی نزاع درگرفت و دشمن آگاه شد
محاصره و قتال را تشدید کرد تا با ۵۰۰۰ تن
زره پوش وارد شهر اول شد و مردم بدهشت
افتادند و در شهر داخلی تحصن گزیدند و بین
آنان جنگهای شدید واقع و ۵۰۰ فرنگی کشته
شد و سپس بعلت خرابی قنات آب امان
خواستند و دشمن آنان را امان داد و چون
بیرون آمدند اعداء نکث عهد و خیانت کردند
و همه را بجز قائدبن طویل و قاضی بن عیسی
و گروهی از بزرگان، بکشتند و اموال و امتعهٔ
لایحصی بدست آوردند. (حلل السندسیة ج ۲
ص ۱۸۸).