معنی و تعریف
[ ] (اِ) بوته ایست که در صحراها
روید و در کتاب اول پادشاهان (۱۹:۵) آمده
که ایلیای نبی در زیر درخت اردجی خوابید و
گاهی از اوقات در اوان جوع و قحطی
شاخهای آن خورده میشود. (ایوب ۳۰:۴) و
گاه نیز درخت مزبور را سوزانیده از آن ذغال
سازند. (مزامیر ۱۲۰:۴) (قاموس کتاب
مقدس).