[ اَ شِ ] (اِخ) بزبان ارمنی اردشیر (ارتخشیر، ارته خشثره) را ارداشس گفته اند و چند تن از بزرگان ارمنستان بدین نام خوانده شده اند از آن جمله: ارداشس (برومی: آرتاکسیاس) پسر ارتاواسد. رومیان پس از تصرف ارمنستان (در عصر اشک چهاردهم فرهاد چهارم) ارداشس را که ارمنیان بجای پدر بسلطنت نشانده بودند، شکست دادند و او بدربار فرهاد چهارم اشکانی فرار کرد. (ایران باستان ص ۲۳۷۵). ارداشس پسر ارشک، وی ۲۶ سال در ارمنستان سلطنت کرد و ارشک کبیر (یا ارشگان) پسر اوست. (ایران باستان ص ۲۵۸۵). ارداشس نوهٔ وال ارشک پادشاه ارمنستان که مورد علاقهٔ جدّ خویش بود. (ایران باستان ص ۲۵۸۶ و ۲۵۸۷). ارداشس پادشاه ارمنستان (از خاندان اشکانی)، وی پس از ارشک ۲۵ سال سلطنت کرد. (ایران باستان ص ۲۵۹۸). ارداشس برادر اِروآن، پسر ارشک، پادشاه ارمنستان (از خاندان اشکانی) وی ۵۲ سال سلطنت کرد. (ایران باستان ص ۲۵۹۷). ارداشس پسر سَندروگ وی پس از سندروگ (خواهر آبگار) از پادشاهان ارمنستان (از خاندان اشکانی) ۴۱ سال حکومت کرد. (ایران باستان ص ۲۵۹۸). لِروب نای اِدِسی نویسندهٔ شامی گوید (از فصل بیست وهشتم کتاب موسی خورونی): وقتی که آبگار (پادشاه خسرون دست نشاندهٔ دولت پارت) بپارس (یعنی ایران) رفت، دید آرداشس پسر آرشاویر بر تخت نشسته و برادرهای او با وی در مجادله هستند، زیرا او میخواست بر آنان سلطنت کند و این برخلاف میل برادران بود. از این جهت آرداشس آنانرا از هر طرف محاصره و تهدید کرد که همهٔ آنان را معدوم گرداند جدائی و منازعه بین سربازان و اقرباء و متحدین ایشان حکمفرما بود، زیرا شاه ارشاویر سه پسر و یک دختر داشت. بزرگترین پسر وی آرداشس بود، دوم قارن، سوم سورِن. خواهرشان گُشم نام زن سردار تمامی آریک ها بود و ارشاویرا او را بدامادی برگزیده بود. آبگار به پسران ارشاویر تکلیف کرد صلح کنند و بدین شرایط برادران آشتی کردند: آرداشس سلطان باشد و پس از او اعقاب وی بسلطنت رسند. (ایران باستان صص ۲۶۰۰- ۲۶۰۲، و نیز ص ۲۶۰۹ و ۲۶۱۰).