(ع پسوند) ـان. علامت تثنیه در حال رفع: اَبَوان. توأمان. شِعْرَیان. فرقدان. مَلَوان : شده شِعْرَیانش چو دو چشم مجنون شده فرقدانش چو دو خد لیلی.منوچهری. چو پاسی از شب دیرنده بگذشت برآمد شِعْرَیان از کوه موصل.منوچهری. ای نیاموخته ادب زَ ابوان ادب آموز زین پس از ملوان.سنائی. دروغ راست نمای است در ولایت شاه ز عدل او بره با گرگ توامان گفتن.سوزنی. زآنروی که روزی از فراقت با سال تمام توأمانست.انوری.