[ اُ ] (اِخ) ابن عثمان. دومین سلطان عثمانی. وی در ۷۲۶هـ . ق. بجای پدر نشست و تا ۷۶۱ سال وفات خود این مقام داشت. شهرهای بروسه و نیقیه را بگرفت و ممالک امرای کراسی را که با خاک او مجاور بودند متصرف شد و لشکریان ینی چری را که چندین قرن وسیلهٔ عمدهٔ فتوحات سلاطین عثمانی بود تشکیل کرد. (طبقات سلاطین اسلام ص ۱۶۹ و ۱۷۵).