[ اِ حَ ] (ع فعل امر) بصیغهٔ امر یعنی رحم کن. ببخشای: اِرْحَمْ یا اَرحم الراحمین؛ ببخشای ای بخشاینده تر بخشایندگان. - ارحَم تُرْحَمْ؛ ببخشای تا بخشاییده شوی : بی رحمتم اینچنین چه ماندی اِرْحَمْ تُرْحَمْ مگر نخواندی.نظامی.