[ اَ حَ ] (اِخ) نام قبیله ای از همدان. (منتهی الارب). و نام ارحب، مرّةبن دُعام بن مالک بن معاویةبن صَعب بن دُومان بن بَکیل بن جُشَّم بن خَیوان بن نوف بن همدان است و بدان قبیله منسوبست: الابلُ الارحبیة. (معجم البلدان). والنجائب الارحبیات. (منتهی الارب): یقولون لم یُرَث و لولا تُراثُه لَقَد شَرِکت فیه بکیلٌ و اَرْحَبُ. کمیت (ضحی الاسلام جزو ثالث ص ۳۰۵). || یا نام شتری بوده است. (منتهی الارب).