معنی و تعریف
[ اِ جِ ] (ع فعل امر) صیغهٔ واحد
مؤنث امر حاضر است بمعنی بازگشت کن تو
ای زن و این خطابیست به روح مؤمن بوقت
مرگ. (غیاث اللغات).
- ندای ارجعی؛ ندائی که گاه مردن بندهٔ
مؤمن شنود، مقتبس از آیهٔ:{/B یََا أَیَّتُهَا اَلنَّفْسُ
اَلْمُطْمَئِنَّةُ `اِرْجِعِی إِلی ََ رَبِّکِ رََاضِیَةً
مَرْضِیَّةً .۱-۹۸۹:۲۷-۲۸/} (قرآن ۸۹/۲۷ و ۲۸).