معنی و تعریف
[ اِ ] (ع مص) ترسیدن. (تاج المصادر
بیهقی) (منتهی الارب). بترسیدن. (زوزنی).
خوف. هراس. ترس: و استکان و استرجع بعد
ان ارتاع و تفجع. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص
۳۰۰). و سباشی تکین، از ارتیاع اتباع ارسلان
مکنت مقام و فرصت استجمام نیافت. (ترجمهٔ
تاریخ یمینی ص ۲۹۴). در دل اهل اسلام از
آن ندای هائل و بنای مائل روعی عظیم
حادث شد و امداد التیاع و ارتیاع در ضمایر
متمکن گشت. (ترجمهٔ تاریخ یمینی ص
۳۹۳).