ارتکاح - فرهنگ لغت دهخدا | منظومه ایرانیان

ارتکاح25899

معنی و تعریف

[ اِ تِ ] (ع مص) تکیه کردن. اعتماد کردن. (منتهی الارب). || آکنده شدن. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی). مملو شدن.

لینک ها و اشتراک گذاری

ارتکاح

شماره: 25899

تاریخ: ۱۴۰۴/۲/۳

معنی و تعریف

[ اِ تِ ] (ع مص) تکیه کردن. اعتماد کردن. (منتهی الارب). || آکنده شدن. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی). مملو شدن.