معنی و تعریف
[ اَ دِ ] (اِخ) یکی از پسران
اردوان آخرین پادشاه اشکانی. ارتاواسدس
نام خود را شاه پارت خواند و جمعی از
پارتیان او را بسلطنت شناختند. بعد او
سکه هائی زد که تاریخ بعض آنها از ۲۲۷ م.
است، سکه ای از او بدست آمده که در ابتدا
اشتباهاً آنرا با بلاش پنجم نسبت میدادند ولی
بنابر تحقیقی عمیق تر، بعد معلوم شد که از
ارتاواسدس یا آرتاباذو است. ارتاواسدس
باید مصحف همان آرتاباز باشد. (ایران
باستان ص ۲۵۳۲ -۲۵۳۳).