معنی و تعریف
[ اَ ] (اِخ) ارته باذ. هنگامی که
سورِنا نمایشی در سلوکیّه میداد، هیرود
پادشاه با ارتاواسد پادشاه ارمنستان صلح
کرد و خواهر او را برای پسر خود پاکروس
گرفت. در این موقع دو پادشاه ضیافت هائی
برای یکدیگر میدادند و در موقع مهمانیها
تصنیفاتی از ادبیات یونان میخواندند زیرا
هیرود نسبت بزبان و ادبیات یونانی بیگانه
نبود و ارتاواسد در این زبان نمایشی
حزن انگیز و خطابه ها و چیزهائی راجع
بتاریخ نوشته بود. (ایران باستان ص ۲۳۲۵).