معنی و تعریف
[ اَ تُ ] (اِخ) پسر خِراس میس
پارسی، حاکم شهر سِس تُس. وی در جنگ
خشیارشا با یونانیان فرماندهی ماکرون ها و
موسی نِک ها را داشت و خبط او موجب
سقوط سس تُس بسال ۴۷۹ ق. م. و تصرف آن
بدست یونانیان گردید. (ایران باستان ص ۷۳۶
و ۸۷۰ ببعد). و ظاهراً وی همان ارتاایکتس،
شوهر ساندُسِه خواهر خشیارشاست. (ایران
باستان صفحهٔ ۸۲۴).