[ اُ بی یَ ] (ع اِ) بیغولهٔ ران. کش ران که بشکم پیوسته است. بُن ران. (غیاث). بیخ ران یا مابین اعلی و اسفل شکم. بُن ران. کش. - فتق اربیه.
رجوع به فتق و اربیات شود. || اهل خانهٔ مرد. || قبیلهٔ مرد. || پسرعم مرد. ج، اربیات.