[ اُ بُ ] (ع ص) بیت اربعاواء؛ خانهٔ یک ستون و دوستون و سه ستون و چهارستون. (منتهی الارب). بیت اربعاواء، علی افعلاواء (بالضم والمد)؛ ای علی عمودین و ثلاثة و أربعة و واحدة. قال والبیوت علی طریقتین و ثلاث و اربع و طریقة واحدة فما کان علی طریقة واحدة فهو خباء و مازاد علی طریقة واحدة فهو بیت و الطریقة العمود الواحد و کل عمود طریقة و ماکان بین عمودین فهو متن و حکی ثعلب بنی بیته علی الاربعاء و علی الاربعاوی و لم یأت علی هذا المثال غیره اذا بناه علی اربعة اعمدة. (تاج العروس).