(حامص) بلاهت. حماقت. نادانی و بیخردی : نبیره که جنگ آورد با کیا هم از ابلهی است و کاناییا.فردوسی.
- کانایی کردن؛ خود را به نادانی و بلاهت زدن. تظاهر به حماقت و بیخردی کردن : من سخن گویم تو کانایی کنی هر زمانی دست بر دستت زنی.رودکی.