[ اِ ] (اِخ) دیدیه. دانشمند هلندی و ادیب و فیلسوف. او یکی از علمای مشهور مائهٔ پانزدهم میلادی است. مولد او بسال ۱۴۶۷م. در رُتِردام. پس از اکمال تحصیلات خود داخل سلسلهٔ رهبانان شد و در بعض مدارس بتدریس پرداخت سپس او را بتعلیم پسر ژاک چهارم پادشاه اسکاتلند جدید گماشتند و علم و درایت او مشهور گردید و چون آثار و تألیفات وی منتشر شد بیشتر سلاطین وقت بجلب او بدربارهای خویش کوشیدند و چون در آن وقت اصلاح و تعدیل دین مسیحی لازم بنظر می آمد او در این معنی با لوتر معروف بمکاتبه پرداخت و آنگاه که لوتر دست بکار دعوت زد وی از مکاتبهٔ با لوتر خودداری کرد و هم بر ضد وی چیزها نوشت و چون در همهٔ تألیفات او حریت فکر و آزادی عقیده مشهود بود بیشتر از مؤلفات او از طرف واتیکان ممنوع و سوخته شد مخصوصاً در کتاب موسوم بمدح جنون که با همهٔ اصناف بشری سر و کار دارد و انتقاد میکند، طایفهٔ رهبانان خصومتی سخت با او پیدا کردند. مؤلفات او بزبان لاتینی است لکن به اکثر السنهٔ اروپائی ترجمه و بکرات طبع شده است. در سال ۱۵۲۱م. در شهر بال در خانهٔ دوست خود مدیر مطبعه ای، عزلت اختیار کرد و در آنجا بنشر آثار جغرافیائی بطلمیوس و بعض کتب قدیمهٔ یونانی مشغول گشت و در ۱۵۳۶ بدانجا وفات کرد. (قاموس الاعلام). او راست: کُلُّک و مدح دیوانگی. وی بزرگترین اومانیست های عهد رنسانس است. سبک تحریر و طرز تفکر او موجب شده است که ویرا بلقب ولتر لاتن میخوانند.